|
|
|
Hoeselt Vrugger | Contact | Zoeken |
- Ach zo zat dat
- èn 't plat gëzaat
- Kiekjes gekeken
- In 't landschap
- In steen, hout en goud
- Uit de volksmond
- Voorvaderen
- Te hooi en te gras
- Links
- Zoeken
- Volledig archief
Hoeselt Vrugger
Waarom de kerkdeur niet op slot mocht...
...en andere wetenswaardigheden over het huwelijk in het Ancien Régime
Trouwen!
Het heeft eeuwenlang geduurd eer de Kerk het huwelijk tot sacrament heeft verheven - of het althans als dusdanig heeft erkend.
In feite is er pas in de 12de eeuw sprake van het huwelijk als sacrament - een opvatting die tot in de 16de eeuw een discussiepunt bleef.
Natuurlijk had de Kerk al van in den beginne haar eigen visie op deze ingrijpende gebeurtenis. En had ze ook haar eigen regels en wetten.
Tot in de vierde eeuw bleef het huwelijk een privé-aangelegenheid en werd er getrouwd volgens de plaatselijke - en dus oeroude - gebruiken. Op vele plaatsen gewoon "aan huis".
In de vierde eeuw maakte Constantijn de Grote van het christendom de staatsgodsdienst... en we werden allemaal, willen of niet, lid van die éne grote gemeenschap: de ecclesia of Kerk.
De komst van het christendom, op de ene plek wat later dan op de andere, haalde het huwelijk uit de privé-sfeer. Trouwen werd een openbare aangelegenheid: er moest nu getrouwd worden 'clara luce, in facie ecclesiae' of bij volle licht, ten aanschijn van de hele kerkgemeenschap.
Het lijkje in de vlasroot
Opgewonden gesprekken. Ieder zijn eigen gedacht, maar bijna allemaal hetzelfde gedacht: ja, ze heeft haar straf dubbel en dik verdiend.
Ook Marie-Anne Moosen uit het Gansteren is even naar het Dorp gekomen, met haar dochtertje op de arm. Even maar, om de paal te zien en getuige te zijn van de sfeer van ongenuanceerde afkeer... want Marie-Anne heeft het zelf meegemaakt: ongewenst zwanger, in de steek gelaten en daarna de totale ontreddering. Ze weet perfect hoeveel moed er nodig is om te kiezen voor het kind. Goddank vond zij steun bij haar familie, maar deze jonge vrouw stond helemaal alleen...
Dit is een waar gebeurd verhaal met een bijzonder triestig einde. Het speelt in de tweede helft van de 18de eeuw in zuid-oost Limburg en het eindigt in Hoeselt.
De bakkerij van Schalkhoven
Deze prachtige foto dook onlangs toevallig op in Schalkhoven.De schilder, penseel nog in de hand, poseert fier bij zijn mooi werkstuk.
Dat Schalkhoven ooit een bakkerij had is nagenoeg uit het collectieve geheugen van de Schalkhovenaren gewist.
De vondst van deze foto was dan ook de aanleiding tot wat speurwerk naar deze vergeten bakkerij.
Lizzy America uit de Grootveldstraat in Schalkhoven, vond de foto tussen haar familiefoto's.
Het fotoarchief van Freddy Hamal
Freddy Hamal was van 1977 tot 1985 regionaal persfotograaf voor 'Het Belang van Limburg'.
Hij vereeuwigde honderden evenementen, sportmanifestaties, huldigingen, feesten en stoeten, in Hoeselt en omgeving.
Ook na '85 bleef hij een actief fotoreporter.
Na maandenlang intensief scanwerk heeft hij samen met zoon David dit archief van 6.770 foto's voor iedereen online beschikbaar gesteld.
Dit prachtige initiatief voor behoud van erfgoed is zeer lofwaardig!
Freddy en zoon David Hamal laten weten dat hun rijke schat voor iedereen gratis te bekijken is.
Romershoven, de Winterbeek en het gewoonterecht
Winterbeken hebben hun naam niet gestolen: ze worden gevoed door het afvloeien van stortregen- en smeltwater. Vooral na de winter... met een reëel risico op overstroming. Daarover kunnen ze in Romershoven meespreken. Sinds eeuwen en eeuwen.
Romershoven is gedeeltelijk ontstaan op gronden die op moerassen gewonnen werden. De dorpelingen wisten dat een goede waterhuishouding van levensbelang was, ze konden het zich immers niet permitteren dat hun oogsten -letterlijk- in het water vielen.
Ze draineerden de akkers en beemden door vloedgrachten te graven die het water naar de beek voerden en jaarlijks kregen die grachten en de beek een groot onderhoud! Beter kon het toch niet?
Een landelijke wetboek dat deze materie regelde bestond niet in de 16de en 17de eeuw en ook niet in de 18de eeuw. In de loop der tijden was echter uit de plaatselijke gewoonten en costuymen een gewoonterecht ontstaan. En het gewoonterecht had kracht van wet; meer zelfs, het gewoonterecht was heilig. Je kon er best niet aan raken, zoals schout Christiaen Simon Janssens van Romershoven tot zijn grote frustratie zou ervaren...