Hoeselt Vrugger   |     Contact   |     Zoeken
 
 

 


Voorvaderen

Mijn naam is...

Namen zijn identiteitslabels.
Ook vroeger was dat zo.
Soms, in een kleine gemeenschap, volstond één naam, maar in een samenleving met ietwat allure had je meer nodig... en zo ontstonden naast de voornamen de achternamen of familienamen.

Voor onze eigen groot-Hoeseltse namengeschiedenis kunnen we allereerst te rade bij de schrijvers van "Het oudste goederenregister van Alden Biesen", een onschatbare informatiebron uit de 13de eeuw!
Ook toen al had iedere Hoeselaar die in het register vernoemd wordt een familienaam!

We starten dus in de late middeleeuwen...
» Lees meer



Verjans, van Hoeselt tot in Amerika...

Wie Verjans heet kan zo goed als zeker zijn: hij of zij stamt af van voorvader Laurentius Verjannen.
In de dagelijkse omgang heette Laurentius Lees, Leys of Lens en zijn familienaam kende evenveel varianten: Verjennen, Verjannen, Verians en tenslotte Verjans.
Die familienaam is trouwens een beetje bijzonder! Hij verwijst naar een (dominante) voormoeder.
De naam is vast en zeker ontstaan vóór 1500 en werd gegeven aan de kinderen van Vrouwe Jenne of Joanna.
De uitdrukking 'van Vrouw Jenne' trok samen tot Verjennen. Deze moedersnaam was sterk genoeg om de tijd te trotseren en tegen het jaar 1700 te 'verstenen' tot Verjans.
Alhoewel! Verstenen is niet het goede woord. Wie verder leest zal merken dat er bijna twee eeuwen later opnieuw creatief werd omgegaan met de uitspraak en de schrijfwijze van de oude familienaam...
» Lees meer



De Driekoningenmoord

Hoeselt, 6 januari 1588
Cornelis Zegers was dood. Niet gewoon gestorven, vermoord.
Het lichaam was al gekist maar de aflijvige kon niet begraven worden eer een officiële gerechtelijke instantie de doodsoorzaak had vastgesteld!

Ten huize Zegers, in het Kruis, rouwden zijn vrouw, zijn kinderen, zijn verwanten en zijn vrienden.

Cornelis had drie zonen: uit zijn eerste huwelijk waren dat Cornelis junior en Wemmer en uit zijn tweede huwelijk de kleine Jacob.

Jacob Moers, de grootvader van het jongste kind, ontfermde zich over het treurend gezin. Hij deed wat gedaan moest worden...
Hij nam de oudste twee jongens mee naar de schout, om de gewelddadige dood van Cornelis aan te geven en om toestemming te vragen om de lijkkist naar de gerechtsplaats te brengen, zodat het lichaam van de overledene daar gevisiteerd kon worden.
In feite waren het de kinderen zelf die om gerechtigheid vroegen: Cornelis junior sprak in eigen naam en in naam van zijn broer; grootvader Jacob sprak voor zijn kleinzoon.
En ja, ook de twee 'grote' jongens waren nog minderjarig.
» Lees meer



Twee straffe madammen

Tegen het einde van de 16de eeuw is er in Hoeselt voor het eerst sprake van een "Rubens".
Een Jan Rubens was hier getrouwd met de dochter van Marten Aerts. In het begin van de 17de eeuw duikt ook de naam Frans Rubens op.
Of hij een broer of een zoon was van Jan is niet uit te maken, maar naar alle waarschijnlijkheid behoorden ze tot dezelfde familie, want...
Je kon hier zo maar niet binnen komen waaien uit het niets: je was Hoeselaar door geboorte of je werd het door huwelijk; je kon op de één of andere manier zoveel goederen verwerven in Hoeselt dat je er recht had op een 'zitje', of je werd tijdelijk als Hoeselaar aanvaard omdat je er werkte.
In elk geval had Frans Rubens twee zussen in Hoeselt: Bilia en Clara. Prachtige namen! Straffe madammen!

» Lees meer



Peukes... of waar de Geritsen vandaan komen

Als de naam Peukes nog eens een zeldzame keer gebruikt wordt, verwijst hij naar een afstammeling van de één of andere 'Gerits' of naar de verdwenen hoeve die ooit hun stamhuis was.
De Geritsen maakten pas in het midden van de 18de eeuw hun bescheiden entree in Hoeselt - en dan nog langs een zijdeur!
Mogelijk is Peukes een vervorming van de voornaam Paul, die als een leidraad door de familie liep.
De bewuste Paul, wiens naam zo hardnekkig werd doorgegegeven, was de vader van hun Hoeseltse stammoeder!
» Lees meer